woensdag 17 april 2019

Therapie is toch voor losers die zichzelf niet kunnen helpen?


Therapie is toch voor losers die zichzelf niet kunnen helpen?
7 redenen waarom iedereen het eens zou moeten proberen!

www.praktijkbloom.com


Toegeven dat je het eigenlijk niet meer trekt en dat je niet goed weet hoe je kan ontsnappen uit jouw werkelijkheid is een van de dapperste dingen die je kan doen.  Natuurlijk praat je eerst met mensen waar je om geeft en durf je meer en meer je kwetsbaarheid te laten zien. Je huilt uit bij een vriendin, zegt tegen je maat dat je je eigenlijk best wel klote voelt. Maar je merkt dat het uiten van je echte emoties wel even oplucht, maar dat het je situatie niet echt verbetert. Je moet wat DOEN, maar weet echt niet wat. Je piekert, denkt in kringetjes, slaapt slechter, krijgt allerlei lichamelijke klachtjes….
Dan krijg je het advies “misschien moet je eens met iemand gaan praten”. Met iemand wordt dan een therapeut of psycholoog bedoeld, en jij denkt “No way….wat kan en vreemde mij nou vertellen, of ik ben echt niet gestoord ofzo, zo erg is het niet met me?”.

Wij geven je in deze blog 7 goede redenen waarom je het toch een zou moeten proberen…

1.       Ruimte voor JOU. Iemand die actief, zeer oplettend luistert en analyseert wat jij zegt. Hoe heerlijk is dat. Iemand die doorvraagt en spiegelt en je helpt om helemaal duidelijk te krijgen wat er nou precies aan de hand is. Echt de diepte in.  Je kan zelf gewoon niet alles weten. Je krijgt nieuwe inzichten, onderzoekt nieuwe invalshoeken. Een uur echt weggezet op een neutrale plek, met een neutraal persoon, waar jij helemaal jezelf mag zijn.


2.       Tijd om dingen te BEGRIJPEN. Je kan nog zoveel weten…wat je wel zou willen, wat je niet zou willen. Maar weten of begrijpen zijn twee verschillende dingen. De dynamiek achter gebeurtenissen, achter jouw gedrag of uitspraken. Steeds terugkerende patronen in je leven….waarom je doet wat je deed, waarom dezelfde dingen jou steeds overkomen.

3.       Geen OORDEEL. Wanneer je dingen zou willen bespreken met je partner of met vrienden moet je wellicht een kant van jezelf laten zien waar je niet trots op bent of waarvan je weet dat die ander je daarna anders gaat bekijken of verkeerde conclusies gaat trekken. Helaas kiezen mensen snel partij, trekken overhaaste conclusies of komen met raad en daad wat je gewoon even moet doen en dan gaat het vast beter… Een therapeut luistert zonder oordeel. Neemt wat er komt en kijkt niet op van ontboezemingen, tekortkomingen, angsten of onredelijkheid. Een therapeut neemt jou zoals je bent, je kan er volledig jezelf zijn omdat je in dat kamertje even uit jouw werkelijkheid van alledag bent gestapt.

4.       Je krijgt helderheid en INZICHT in wat je wilt. De therapeut zal vanuit de objectieve invalshoek je allerlei vragen gaan stellen, zonder dat de emoties of taboes haar hierbij in de weg staan. Ze biedt perspectief en inzicht. Je weet op welke vragen je jezelf een eerlijk antwoord moet geven. Samen onderzoek je de gevolgen van jouw antwoorden.

5.       Het daagt je uit. Je krijgt antwoord op de vraag HOE DAN? In een aantal gesprekken ben je zover dat je weet wat er nou echt met je aan de hand is en je weet nu ook goed wat je wilt. Dan komt het stuk “kunnen” aan de beurt. Een goede therapeut  heeft een grote toolbox vol gereedschap die ze op maat jou aanreikt om te gaan werken/bouwen aan jouw wensen en dromen. Juist dat “op maat, passend bij jouw persoonlijkheid en hulpvraag” is zo waardevol en scheelt je uren zoeken op internet, lezen van zelfhulpboeken ed.

6.       Je krijgt steun en aanmoediging bij het DOEN. Als jij uiteindelijk in je leven nieuwe inzichten, vaardigheden of gedrag  gaan laten zien, zal je merken dat dat niet zo vanzelf gaat als dat je misschien had gehoopt. Mensen gaan hierop reageren…misschien lukt het wel niet, mis je lef of doorzettingsvermogen.  Ook dan is het heel fijn om terug te kunnen vallen op je therapeut. Wat ging wel goed, wat lukte niet en hoe kwam dat. Een pep-talk, een vangnet, een steun in de rug, jouw stok achter de deur.

7.       Echte VERBETERING. Dat is waar je voor kwam. Een goede therapeut maakt aan het einde van jouw traject samen met je een terugval-preventieplan. Zodat je niet weer in oud gedrag terug valt of weet wat je moet doen zodra je merkt dat je oude gevoelens weer terug krijgt. Hierdoor ontwikkel je vertrouwen en hoop dat je je leven vanaf nu echt op een hoger plan hebt getild.

Waarom gun je jezelf niet deze groei? Eigenlijk ben pas je een loser als je jezelf NIET helpt en accepteert dat dit het leven is wat blijkbaar voor jou is weggelegd….dat beter er niet inzit.
Wij willen er graag voor je zijn. Je kan altijd gratis en geheel vrijblijvend met een van ons kennis maken en aanvoelen of je een klik ervaart.

   

maandag 8 april 2019

Schreeuwen

www.praktijkbloom.com

Marco stuurt me net een appje. Hij is zo opgelucht. "Het voelt echt als een doorbraak", schrijft hij. Ik ben zo ontzettend blij voor hem. Wat we hadden gedaan tijdens zijn laatste gesprek bij mij was vreemd, intens en buiten het normale...maar precies wat hij nodig had!

We zijn al een sessie of 4 onderweg en Marco blijft volkomen rationeel over alles. Hij vindt het heel moeilijk om aan te geven wat hij ergens bij ervaart, wat het met hem doet. Het uiten van emoties is niet iets wat hij makkelijk kan. Hij heeft het nooit geleerd zegt hij en zijn gedachtes hierbij zijn ook dat emoties je zwak maken en kwetsbaar. Tijdens de gesprekken zie ik aan zijn lichaamshouding wel dat er inwendig van alles gaande is. Soms balt hij zijn vuisten tot zijn knokkels wit zijn of hij wordt onrustig en staat op om uit het raam te kijken. Emoties zijn er...of je nu wilt of niet. Of dat nou stoer is of niet. Je voelt iets ergens bij! Marco is er een meester in geworden om vooral niet aan de buitenkant te laten zien wat er vanbinnen speelt. En nu speelt er zoveel vanbinnen dat het wegdrukken van emoties enorm veel energie kost. Marco loopt erop stuk merk ik. De emoties waar hij nog het beste wat mee kan is woede! Hij is boos, op zichzelf, op mensen die hem dingen aandoen. "Soms zou ik wel keihard willen schreeuwen" zegt hij. En dat lijkt mij nou de perfecte tool; schreeuwen! We gaan naar het bos, een prachtige plek in de natuur, midden op de dag. Er is in de verste verte niemand te bekennen. "We gaan schreeuwen" leg ik uit. "Laten we doen wat je eigenlijk voelt; willen schreeuwen!" Hij lacht, maar ziet dat ik het meen. Dan is er even dat rare moment dat je over een drempel heen moet om iets raars te gaan doen, om iets eruit te gooien dat je al zolang inhoudt. Ik ga hem voor, ik geef een schreeuw zo hard ik kan! En zeg "Dat voelt lekker" en ik meen het echt! Ik moedig hem aan, hij ziet de lol er wel van in en ik zie dat hij de eerste schreeuw met een grote lach op zijn gezicht doet. Ik schreeuw nog eens en hij nog weer harder. De hele sfeer veranderd, zijn vuisten ballen zich weer en hij begint er woorden uit te schreeuwen "Klootzak" schalt het door het bos. Marco lacht niet meer, van diep vanbinnen komt de woede los. Hij laat het gaan, het mag eruit. Een minuut of 5 schreeuwt hij erop los. Soms staat hij erbij op zijn tenen. Alles aan hem schreeuwt! en dan...onder al die woede, misschien door uitputting van die energiestoot, ontdekken we verdriet. Zijn ogen worden rood en er ontstaat een traan. Hij schaamt zich, mompelt "godverdomme". Ik zoek oogcontact en moedig hem verder aan. Hij ziet dat het mij ook wat doet, dat ook mijn ogen vochtig worden. En hij huilt. Ook deze emotie mag er zijn. Ik zeg niks, doe niks. Dit is zijn moment. Op de terugweg bedankt ik hem voor zijn vertrouwen en inzet en dat ik hoop dat dit hem dichterbij zijn gevoel brengt. Dat hij ervaart dat je emotie doorleven de beste manier is om hem te temmen!

maandag 1 april 2019

www.praktijkbloom.com

 

Is dat vreemdgaan?


Erwin en Monica zitten naast elkaar voor een intake en de spanning is te snijden. Ze zenden beide signalen uit dat er al een periode van flinke ruzies is geweest. Ik geef ze een compliment dat ze hier nu samen zijn en vraag wie er wil beginnen met het vertellen van hun verhaal. Erwin wijst fel naar Monica. En zij begint….Twee weken gelden had ze een vriendinnenavond en een vrijgezelle vriendin haar telefoon ging steeds af. Ze had sinds kort een Tinder account aangemaakt en de reacties op haar profiel stroomden binnen. Geanimeerd helpen de vriendinnen de mannen naar rechts of naar links te swipen.  Tinder blijft het onderwerp van gesprek onder de meiden en een aantal wijntjes verder komt het hoge woord eruit, “Monica ik moet je wat vertellen…ik heb gezien dat Erwin ook een Tinderaccount heeft.” Ze openen zijn account en Monica is hevig geëmotioneerd, het is inderdaad Erwin.

Weer thuis wil Monica natuurlijk van Erwin weten waarom hij op Tinder zit. Ze wonen al 4 jaar samen, hebben een dochtertje van 2 en praten over een tweede kindje. Waarom bied je jezelf dan aan als vrijgezel op een datingsite. Erwin reageert laconiek.  Ze moet niet zo paranoia doen, ze weet toch dat hij van haar houdt. Hij was gewoon benieuwd hoe dat nou gaat op Tinder en welke vrouwen dan voorbij komen of hem leuk vinden. Hij wil weten of hij nog een beetje “in de markt ligt”. Hij begrijpt wel dat het een beetje raar overkomt misschien, maar hij was absoluut niet van plan om ooit echt af te spreken als er een match zou zijn. Ze moest het zien als virtueel flirten. Hij wil niet dat...Erwin neemt plotseling het verhaal over van Monica. ”Ja”, zegt hij, “wat jij doet vind ik erger, weet je nog afgelopen vakantie dat je uiteindelijk half bezopen stond te dansen met die latino man. Hij pakte je zo vast, trok je tegen zich aan en jij liet dat allemaal lekker gebeuren. Voor mijn neus stond je tegen een andere vent te raggen. Dat is eigenlijk hetzelfde. …”

Het gekibbel begint. “Erwin, daar stond jij gewoon bij hoor” verdedigt Monica zich “ Jij wil nooit dansen en ik heb die man toch verder op afstand gehouden. Ik ben er niet naar opzoek ofzo. Jij gaat gewoon bewust vreemd! Je voordoen als vrijgezelle vent. Chatten met andere vrouwen. Mijn vertrouwen in jou is weg. Dat heb je stuk gemaakt. Wat mij betreft spreek je vanaf nu de waarheid op Tinder en ben je echt weer vrijgezel.  ” Erwin haalt zijn schouders op. Hij kijkt mij aan…..”als ik in de kroeg even met een andere vrouw zou staan praten en lachen is er niks aan de hand, maar als ik dat in de virtuele wereld doe dan is het meteen vreemdgaan. Ze moet me gewoon vertrouwen. Wat vind u dan, ga ik vreemd, ik verzeker u, ik heb nooit afgesproken met een van deze dames, alleen wat gechat?”

Van mij wordt nu gehoopt op partijdigheid. Ga ik een van beide gelijk geven en dan vervolgens helpen om de ander terecht te wijzen? Maar wat vaak is dat wat er gehoopt wordt bij relatietherapie. Gelijk krijgen dat de ander fout zit en zeer onhebbelijk gedrag laat zien. Het is jou niet gelukt om de ander te overtuigen van zijn/haar fouten, dus hopelijk heeft een therapeut dan meer effect. Vaak start de therapie met de vraag van het koppel wie de schuldige is en hoe die gestraft moet worden. Door het stof of zelfs de dood van de relatie?

Ik begin met het woord vreemdgaan. Wat daaronder verstaan wordt is voor iedereen anders. We hebben allemaal onze grenzen van wat we vinden dat nog kan, wanneer het glad ijs of grijs gebied wordt en wanneer een duidelijk een grens wordt overgegaan. Veel stellen gaan er stilzwijgend vanuit dat de ander die grens op dezelfde plaats heeft. En zelfs als een persoon kiest om “vreemd te gaan” heeft dat altijd een reden. Als je een intieme veilige plezierige relatie met je partner hebt waarin je krijgt wat je nodig hebt zal je veel makkelijker weerstand kunnen bieden van de verleiding van een buitenechtelijke escapade als wanneer de eigen relatie al een tijd op de waakvlam staat, je je niet gewaardeerd voelt en er dan iemand voorbij komt die je het gevoel geeft “dat je weer leeft”.  Je gedrag brengt je iets dat je nodig hebt, zo nodig zelfs, dat je bereid bent je huidige relatie ervoor in gevaar te brengen. Dan zie ik ook nog vaak dat de grens die je voor jezelf stelt verder weg is dan de grens die je voor je partner stelt. Zelf vind je dat je best een ander een knipoog kan geven, maar als je dat je partner ziet doen, wordt je boos. 

Ik leg uit dat zij er samen, met mijn coaching daarbij,  uit moeten komen wat hun gedachtes zijn over vreemdgaan en dat ze moeten komen tot afspraken wat wel en niet kan. Het respect van de ander voor jouw grens is niet iets dat je kan afdwingen, dan moet je verdienen, dat is een gift van de ander aan jou. Omdat hij/zij van je houdt en van jou krijgt wat hij/zij nodig heeft. In veel gevallen heeft het vreemdgaan  een oorzaak die door het gedrag van beide partners is ontstaan.

Dan speelt er natuurlijk bij dit stel een diepere laag, namelijk dat Erwin de behoefte heeft aan bevestiging  “dat hij nog in de markt ligt”. Dat zegt iets over dat hij niet in hun relatie krijgt waar hij behoefte aan heeft; een goed gevoel over zichzelf als aantrekkelijke man. Belangrijk onderdeel van deze therapie zal dus ook zijn om met elkaar in gesprek te gaan over wat je zoekt in een relatie en wat je minimaal nodig hebt om je goed te voelen.  Ook zie ik dat Erwin Monica heeft gekwetst en dat hij daar laconiek en schouderophalend op reageert, hierin krijgt Monica duidelijk niet wat zij nodig heeft; bevestiging dat hij erom geeft hoe zij zich voelt. Over en weer is er dus winst te behalen hier.  

 Ik doe ze een voorstel om een sessie te wijden aan de definitie en grens van vreemdgaan voor beide.  En dat we een sessie hebben over hun minimale behoeftes in een relatie. Dat ze dat eens goed van elkaar weten. En dat we daarna verder kijken. Eindelijk kijken ze elkaar eens aan,  de spanning waar deze intake mee begon is er niet meer.  Erwin zegt tegen Monica “ik vind het wel wat” en Monica kijk mij aan, ik zie opluchting. “Dat doen we, wanneer spreken we af?”.

Zou dat de sleutel van liefde zijn?

Het is heerlijk weer, het zonnetje schijnt en het is een doordeweekse middag. Ik zit met mijn zoon op een terrasje te genieten van een i...